Ζητήματα αοριστίας της διαταγής πληρωμής στη δίκη της ανακοπής

Σύμφωνα με τη νομολογία, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 626, 630 και 631 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η διαταγή πληρωμής αποτελεί μόνο εκτελεστό τίτλο και όχι δικαστική απόφαση με την στενή έννοια αλλά πράξη του Δικαστή (οιονεί απόφαση)

και επομένως δεν είναι αναγκαίο να έχει πλήρες αιτιολογικό για να είναι έγκυρη, αρκεί να περιέχει, εκτός από τα άλλα στοιχεία που προβλέπονται στις περιπτώσεις α, β, ε, στ και ζ του άρθρου 630 του ΚΠολΔ, το ποσό των χρημάτων ή των χρεογράφων που πρέπει να καταβληθεί, καθώς και την αιτία της πληρωμής, δηλαδή να προσδιορίζεται το είδος της δικαιοπραξίας από την οποία γεννήθηκε η απαίτηση, έστω και συνοπτικά, αρκεί να μην δημιουργείται αμφιβολία από ολόκληρο το περιεχόμενό της ως προς την αιτία της πληρωμής και δεν είναι απαραίτητο να περιγράφονται τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την αιτία αυτή (ΑΠ 1825/2012, ΤΝΠ ΔΣΑ,ΑΠ 1094/2006 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1215/1995 ΕλλΔνη 1997.1793, ΑΠ 54/1990 ΕλλΔνη 32.62 ΕΑ 655/2012 ΤΝΠ ΔΣΑ, ΕΑ 5483/2008 ΕλλΔνη 2009.834). Εξάλλου, η παράλειψη των αναγκαίων κατ’ άρθρο 630 του ΚΠολΔ στοιχείων μίας διαταγής πληρωμής, τότε μόνο μπορεί να οδηγήσει στην ακύρωσή της με ανακοπή των άρθρων 632 και 633 του ΚΠολΔ, όταν προκάλεσε στον διάδικο που την προτείνει βλάβη, η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί διαφορετικά, παρά μόνο με την κήρυξη της ακυρότητας, σύμφωνα με το άρθρο 159 παρ. 3 του ΚΠολΔ (ΕφΑθ 655/2012, ΤΝΠ ΔΣΑ).

 

Μαρία Τζαβέλα

Δικηγόρος, LL.M.

E-mail: info@efotopoulou.gr