Επιτρεπόμενος αριθμός μαρτύρων που εξετάζονται στο ακροατήριο της πολιτικής δίκης

Σύμφωνα με το άρθρο 270 παρ. 3 του ΚΠολΔ «Το δικαστήριο ζητεί τις αναγκαίες πληροφορίες και διασαφήσεις από τους διαδίκους ή τους εκπροσώπους τους και τους εξετάζει κατά την κρίση του σύμφωνα με τα άρθρα 415 επόμενα.

Οφείλει να εξετάσει έναν τουλάχιστον από τους προτεινόμενους και παριστάμενους μάρτυρες για κάθε πλευρά. Σε περίπτωση ομοδικίας μπορεί να εξετασθεί ένας μάρτυρας για κάθε ομόδικο, αν τούτο κριθεί απαραίτητο λόγω διαφορετικών συμφερόντων». Ο νόμος δηλαδή ορίζει τον αριθμό των μαρτύρων που έχει τη δυνατότητα το Δικαστήριο να εξετάσει από τους προτεινόμενους από τους διαδίκους και παριστάμενους για κάθε πλευρά. Το δικαστήριο υποχρεούται να εξετάσει έναν τουλάχιστον μάρτυρα για κάθε πλευρά, αλλιώς αν αρνηθεί, η απόφασή του υπόκειται σε αναίρεση κατά αρθρο 559 αρ.11 ΚΠολΔ. 

Αξιοσημείωτο είναι δε ότι εκ του νόμου (σε αντίθεση με τη δικαστηριακή πρακτική) δεν αποκλείεται η εξέταση περισσότερων μαρτύρων, ο αριθμός των οποίων απόκειται στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου ανάλογα με τη φύση και το αντικείμενο της υπόθεσης. Κατόπιν γραμματικής ερμηνείας της διάταξης και δη του όρου τον όρο «για κάθε πλευρά» συνάγεται ότι ο αριθμός των μαρτύρων πρέπει να είναι ενιαίος για όλους τους διαδίκους της κάθε πλευράς  ανεξάρτητα από τον αριθμό των διαδίκων, δηλαδή ίδιος αριθμός εξεταζόμενων μαρτύρων και για τους ενάγοντες και για τους εναγόμενους, χωρίς να επηρεάζει το πλήθος των προσώπων της κάθε αντίπαλης πλευράς. Σκοπός της διάταξης αυτής είναι η αποφυγή παρελκυστικών τακτικών των διαδίκων με την προσαγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου πληθώρας μαρτύρων με στόχο την προσπάθεια επίτευξης αποδεικτικής υπεροχής έναντι του ή των αντιδίκων που αριθμητικά υστερούν. Άλλωστε ο αριθμός των εξεταζόμενων μαρτύρων πρέπει να είναι ίσος για κάθε πλευρά βάσει της αρχής της «ισότητας των όπλων» της πολιτικής δίκης που ρητώς κατοχυρώνεται στο άρθρο 110 παρ.1 του ΚΠολΔ. 

Είναι όμως επιτρεπτή παρέκκλιση από τον ως άνω κανόνα στις περιπτώσεις που διαπιστωθούν «διαφορετικά συμφέροντα» μεταξύ ομοδίκων, οπότε το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την εξέταση ενός μάρτυρα για κάθε ομόδικο αν το κρίνει απαραίτητο (κατά την ανέλεγκτη κρίση του), ώστε να ικανοποιηθεί το δικαίωμα δικαστικής προστασίας εκάστου ομοδίκου και να μη φαλκιδευτεί από τα τυχόν αντικρουόμενα μεταξύ τους συμφέροντα.

 

Θεώνη Κάδρα, Δικηγόρος

e-mail: info@efotopoulou.gr