Διαγραφή προστίμου από ιδιοκτήτη ταξί λόγω παρέμβασης στην ταμειακή μηχανή ώστε να μην εκδίδεται απόδειξη – Μετακύλιση προστίμου στον οδηγό
Δυνάμει της υπ’ αρ. οικ. 59395/48544/08-11-2013 απόφασης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής (Γενική Δ/νση Εσωτερικής Λειτουργίας) που εκδόθηκε ως απάντηση σε ενδικοφανή προσφυγή που άσκησε το γραφείο μας για υπόθεση εντολέα μας ιδιοκτήτη ΤΑΞΙ,
διαγράφηκε πρόστιμο από το πρόσωπο του τελευταίου ύψους 5.000 ευρώ που του είχε επιβληθεί επειδή ο οδηγός που το οδηγούσε «κατελήφθη να έχει επέμβει σκόπιμα με ακροφίσιο τηλεφωνικού καλωδίου στην ταμειακή μηχανή του ταξίμετρου με αποτέλεσμα να μην αποστέλλονται τα δεδομένα (στοιχεία) από το ταξίμετρο στην ταμειακή μηχανή και να μην εκδίδεται απόδειξη, κατά παράβαση των διατάξεων της παρ. 3 του άρθρου 1 της υπ’αριθμ. 03/2013 από 06-06-2013 Αγορανομικής Διάταξης». Η διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 1 της υπ’ αριθμ. 3/2013 Αγορανομικής Διάταξης (ΦΕΚ 1399/Β/07-06-2013), όπως ίσχυε πριν την αλλαγή της που έλαβε χώρα στις 12/08/2013 (ΦΕΚ 1949/Β/12-08-2013), όριζε ότι: «Για την αποδεδειγμένη, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, αλλοίωση των δεδομένων που δέχονται τα ταξίμετρα, ή την καταδολίευση των ίδιων των ταξιμέτρων, ή την αλλοίωση των ενδείξεων των ταξιμέτρων ή την αλλοίωση των παραγομένων από τα ταξίμετρα στοιχείων, τα οποία αποστέλλονται προς τα συνοδευτικά συστήματα, πέραν των λοιπών ποινικών κυρώσεων, επιβάλλεται στους εκμεταλλευτές των οχημάτων, στα οποία αυτά είναι τοποθετημένα, διοικητικό πρόστιμο ύψους πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ. Το ίδιο πρόστιμο επιβάλλεται και στην περίπτωση εντοπισμού σφάλματος, πέραν του διπλασίου του μέγιστου επιτρεπόμενου». Βάσει της διάταξης αυτής που ίσχυε με το παλαιό καθεστώς, το πρόστιμο επιβαλλόταν στον εκμεταλλευτή του ταξί, άρα κατά κύριο λόγο στον ιδιοκτήτη που εκμεταλλεύεται το ταξί, ενώ με το νέο καθεστώς το πρόστιμο επιβάλλεται στον οδηγό.
Όμως η ανωτέρω υπ’ αρ. 59395/48544/08-11-2013 πράξη της Αποκεντρωμένης Διοίκησης δέχθηκε τη διαγραφή του προστίμου από το πρόσωπο του ιδιοκτήτη ταξί, δηλαδή του εκμεταλλευτή του, παρά το ότι η διαπίστωση της παράβασης έλαβε χώρα πριν την αλλαγή της διάταξης, που επέβαλε το πρόστιμο στον εκμεταλλευτή (και άρα κατά κανόνα ιδιοκτήτη) του ΤΑΞΙ. Συγκεκριμένα η απόφαση δέχθηκε ότι από τη σύμβαση έργου αορίστου χρόνου που καταρτίστηκε μεταξύ του ιδιοκτήτη του ΤΑΞΙ και του επαγγελματία οδηγού αυτοκινήτων Ε.Δ.Χ., προκύπτει ότι στον οδηγό εκχωρήθηκαν βασικές υποχρεώσεις αναφορικά με τη μίσθωση του παραπάνω οχήματος, όπως: κάλυψη εξ ολοκλήρου των ασφαλίστρων της στο ΙΚΑ , το κόστος των καυσίμων, λιπαντικών, φίλτρων και λοιπών αναλωσίμων και των εργασιών που αφορούν τη συντήρηση του αυτοκινήτου καθώς επιβάρυνση της ίδιας από τις επιπτώσεις λόγω παραβάσεων του Κ.Ο.Κ. και του Κανονισμού Λειτουργίας Ε.Δ.Χ. ΤΑΞΙ, γεγονός που δεν τον καθιστά απλά οδηγό του ανωτέρω οχήματος αλλά και εκμεταλλευτή αυτού, δεδομένου ότι ο ιδιοκτήτης βάσει της εν λόγω σύμβασης έργου, εισέπραττε μόνο το ημερήσιο μίσθωμα ύψους τριάντα πέντε ευρώ (35 €) από την καθημερινή βάρδια του οδηγού και οι μοναδικές υποχρεώσεις του που απέρρεαν από την παραπάνω συναφθείσα σύμβαση ήταν: η κάλυψη της ασφάλισης του αυτοκινήτου, των Τελών Κυκλοφορίας, του Φ.Π.Α. , των λοιπών φορολογικών και ασφαλιστικών προσωπικών της εισφορών. Επομένως, η απόφαση κατέληξε ότι ο προσφεύγων κατά του προστίμου ήταν μεν ιδιοκτήτης του οχήματος, όμως στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να θωρηθεί ως εκμεταλλευτής αυτού κατά την έννοια της διάταξης της παρ. 3 του άρθρου 1 της αριθμ. 3/2013 Αγορανομικής Διάταξης (ΦΕΚ 1399/Β/07-06-2013), αφού στην πραγματικότητα εκμεταλλευτής ήταν ο οδηγός, ο οποίος φρόντιζε τα πάντα αποδίδοντας στον ιδιοκτήτη μόνο το ημερήσιο μίσθωμα. Το αποτέλεσμα ήταν η προσβαλλόμενη πράξη του προστίμου να αναπεμφθεί στην αρμόδια Τροχαία για να επιβάλει το πρόστιμο στον οδηγό και να το αφαιρέσει από τον ιδιοκτήτη του ταξί.
Ευτυχώς, η νέα αγορανομική διάταξη έλυσε πλέον από τον Αύγουστο του 2013 και μετά το ζήτημα της αμφισβήτησης γύρω από το πρόσωπο στο οποίο θα επιβάλλονται τα ανωτέρω πρόστιμα, ορίζοντας ρητά ότι θα πρέπει να επιβάλλονται στον οδηγό του ταξί, χωρίς πλέον να χρειάζεται ο ιδιοκτήτης με προσπάθεια να αποδείξει ότι δεν είναι εκμεταλλευτής του ταξί, αφού η πρακτική ετών έδειξε ότι στην πλειονότητα των συμβάσεων μεταξύ ιδιοκτητών και οδηγών ταξί, εκμεταλλευτές ήταν οι τελευταίοι.
Ευγενία Φωτοπούλου
info@efotopoulou.gr