Δικαστικές αποφάσεις που παράγουν υποχρέωση συμμόρφωσης της Διοίκησης – ως τέτοιες νοούνται μόνο οι οριστικές καταψηφιστικές αποφάσεις και όχι οι διαπλαστικές ή αναγνωριστικές αποφάσεις, οι οποίες δεν παράγουν υποχρέωση συμμόρφωσης
Σύμφωνα με το άρθρο 1 εδαφ. α’, β’ και γ’ του Ν. 3068/2002, το Δημόσιο, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης και τα λοιπά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου έχουν υποχρέωση να συμμορφώνονται χωρίς καθυστέρηση προς τις δικαστικές αποφάσεις και να προβαίνουν σε όλες τις ενέργειες που επιβάλλονται για την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής και για την εκτέλεση των αποφάσεων. Δικαστικές αποφάσεις κατά την έννοια του προηγούμενου εδαφίου είναι όλες οι αποφάσεις των διοικητικών, πολιτικών, ποινικών και ειδικών δικαστηρίων που παράγουν υποχρέωση συμμόρφωσης ή είναι εκτελεστές κατά τις οικείες δικονομικές διατάξεις και τους όρους που κάθε απόφαση τάσσει. Δεν είναι δικαστικές αποφάσεις κατά την έννοια του παρόντος και δεν εκτελούνται οι εκτελεστοί τίτλοι που αναφέρονται στις περιπτώσεις των εδαφίων γ`- ζ` της παρ. 2 του άρθρου 904 ΚΠολΔ πλην των κηρυχθεισών εκτελεστών αλλοδαπών δικαστικών αποφάσεων. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου ισχύουν και γα τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου του ευρύτερου δημόσιου τομέα, τα οποία ανήκουν εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο.
Κατά την έννοια των πιο πάνω διατάξεων ως δικαστική απόφαση που παράγει υποχρέωση συμμόρφωσης κατά τη διαδικασία του Ν. 3068/2002 νοείται η καταψηφιστική απόφαση που έχει εκδοθεί κατά την τακτική ή κάποια ειδική διαδικασία και επιλύει οριστικά τη διαφορά, κατέστη δε τελεσίδικη, παρέχουσα κατά το άρθρο 904 παρ. 1 και παρ. 2α του ΚΠολΔ δυνατότητα αναγκαστικής εκτέλεσης και παράγουσα αντίστοιχη υποχρέωση συμμόρφωσης. Συνεπώς, τέτοια απόφαση δεν είναι εκείνη που έχει αναγνωριστικό ή διαπλαστικό χαρακτήρα και δίδει τη βάση για ικανοποίηση άλλων αξιώσεων του αιτούντος, διότι το διατακτικό της δεν περιέχει καταψηφιστική διάταξη και δεν μπορεί να αποτελέσει κατά το νόμο τίτλο εκτελεστό παρά μόνο ως προς τη δικαστική δαπάνη (πρακτικό Επιτροπής Συμμόρφωσης ΑΠ 17/2015).
Εξάλλου, κατά μεν το άρθρο 2 παρ. 1 του ιδίου πιο πάνω νόμου η αρμοδιότητα για τη λήψη των προβλεπόμενων στο άρθρο 3 αυτού μέτρων για τη συμμόρφωση της διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις ανατίθεται σε τριμελές συμβούλιο, η σύνθεση του οποίου ορίζεται στο ίδιο άρθρο, κατά δε το άρθρο 3 παρ. 1 του π.δ. 61/2004, με το οποίο ρυθμίζονται τα της διαδικασίας ελέγχου της συμμόρφωσης της Διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις: «Το Συμβούλιο συντάσσει πρακτικό μέσα σε 2 μήνες από τότε που περιέρχεται σ’ αυτό η αίτηση, με το οποίο, εφόσον συντρέχει περίπτωση, καλεί την αρχή να υποβάλει στοιχεία και απόψεις, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 1 του Ν. 3068/2002. Σε αντίθετη περίπτωση, απορρίπτει την αίτηση με απόφαση, η οποία περιέχει συνοπτική αιτιολογία».
Έτσι, δικαστική απόφαση που εκδόθηκε κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων και η οποία διατάσσει την έξοδο εταίρου από εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεν παράγει κατά τα ανωτέρω υποχρέωση συμμόρφωσης κατά τη διαδικασία του Ν. 3068/2002, αφού δεν είναι καταψηφιστική αλλά έχει διαπλαστικό χαρακτήρα. Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι το Ελληνικό Δημόσιο (ή το ΝΠΔΔ ή το ΝΠΙΔ του ευρύτερου δημόσιου τομέα, που ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο) θα πρέπει να είναι διάδικος στη δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση προς την οποία ζητείται η συμμόρφωση, διαφορετικά η αίτηση απορρίπεται.
Μαρία Τζαβέλα
Δικηγόρος, LL.M.
E-mail: info@efotopoulou.gr