Εμβέλεια της ακυρωτικής απόφασης επί ανακοπής στους εις ολόκληρον ευθυνόμενους

Βάσει της  αρχής  της υποκειμενικής ενέργειας των διαδικαστικών πράξεων των απλών ομοδίκων (όπου απλή ομοδικία συντρέχει και στην περίπτωση των εις ολόκληρον ενεχομένων), η ακύρωση της διαταγής πληρωμής συνεπεία ασκήσεως κατ` αυτής της κατ`  άρθ.  632  του  ΚΠολΔ, ανακοπής από κάποιον ομόδικο, παράγει αποτελέσματα μόνον υπέρ του ανακόψαντος όχι και υπέρ των στην διαταγή πληρωμής  ομοδίκων του (βλ. ΕφΠειρ 136/1987, ΕλλΔνη 1988.362, 367).  Ο απλός ομόδικος, μη όντας υποχρεωμένος  να  ασκήσει  κοινή μετά  του  ομοδίκου του ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής, λόγω της απλής ομοδικίας ως σχέσεως προαιρετικής (βλ. ΑΠ 33/66 ΝοΒ 14, 718), αυτός, εάν ασκήσει, ωφελείται  και δεσμεύεται από την εκδοθείσας επί της ανακοπής του απόφασης, το εκ της οποίας  απορρέον  δεδικασμένον  έχει  επί των εις ολόκληρον ενεχομένων υποκειμενική ενέργεια (άρθ. 486 ΑΚ), ενώ ο ομόδικος του, μη έχοντας ασκήσει ανακοπή,  υπόκειται  στο δεδικασμένο που μπορεί να αναπτύξει υπό τις προϋποθέσεις της παρ. 2 του άρθρου 633 του ΚΠολΔ η διαταγή πληρωμής.

Μαρία Τζαβέλα

Δικηγόρος, LL.M.

E-mail: info@efotopoulou.gr