Η δίκη πιλότος

Για τη δίκη πιλότο το άρθρο 1 του ν. 3900/2010, που, οριοθετεί τις συνέπειες της αποφάσεως, που εκδίδεται στα πλαίσια της δίκης πιλότου, ορίζοντας ότι «η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας δεσμεύει τους διαδίκους της ενώπιόν του δίκης, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι παρεμβάντες» (παρ. 1) και ότι «η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι υποχρεωτική για το δικαστήριο που υπέβαλε το ερώτημα και δεσμεύει τους παρεμβάντες ενώπιόν του» (παρ. 2), καθιστά σαφές ότι δεν προκύπτει από κανένα σημείο του νόμου κανένα επεκτατικό αποτέλεσμα της δίκης – πιλότου στους μη διαδίκους.

Και ναι μεν ο ν. 3900/2010 δίνει τη δυνατότητα ενημέρωσης των ενδιαφερομένων, με σκοπό την άσκηση παρέμβασης, μέσω της δημοσίευσης σε δύο ημερήσιες εφημερίδες των Αθηνών της πράξης εισαγωγής του ενδίκου βοηθήματος από το κατώτερο δικαστήριο στο ΣτΕ, αλλά από πουθενά δεν προκύπτει ότι οι μη παρεμβαίνοντες χάνουν το δικαίωμα της δικαστικής προστασίας. Μια τέτοια ερμηνεία παραβιάζει σαφώς το δικαίωμα πρόσβασης στο φυσικό δικαστή, ενώ παράλληλα αναιρεί κάθε έννοια του δεδικασμένου, το οποίο ισχύει μόνο inter partes και δεν εξοπλίζεται με ισχύ έναντι πάντων (erga omnes).

Τα υποκειμενικά όρια του δεδικασμένου επεκτείνονται σε τρίτους μη διαδίκους μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και όπου αυτό προβλέπεται ρητά από τον νόμο (βλ. 197 παρ.3 ΚΔΔ). Μάλιστα τέτοιες επεκτάσεις απαιτούν στενό σύνδεσμο από πλευράς ουσιαστικού δικαίου, ενώ στην περίπτωση που κριθεί θεμιτή η επέκταση του δεδικασμένου, το φυσικό πρόσωπο, το οποίο θα καταληφθεί από την ως άνω επέκταση, διατηρεί σε κάθε περίπτωση δικαίωμα ίδιας προσφυγής, αίτησης ακύρωσης ή αγωγής (Χαράλαμπος Χρυσανθάκης, Διοικητική Δικονομία, Ερμηνεία κατ’ άρθρο, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 461).

Ελένη Κλουκινιώτη

info@efotopoulou.gr