Η πλασματική κλήτευση κατ’ άρθρο 226 ΚΠολΔ – Έλλειψη κλήτευσης διαδίκου στη μετ’ αναβολή συζήτηση

Στο άρθρο 226 παρ.4 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ορίζεται ότι «Ο δικαστής που διευθύνει τη Συζήτηση σημειώνει στο Πινάκιο αν η Συζήτηση έγινε κατ’ αντιμωλία ή ερήμην ή αναβλήθηκε ή ματαιώθηκε.

 

Αν η Συζήτηση αναβληθεί, ο  γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε. Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο Πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Αν ματαιωθεί η συνεδρίαση για οποιονδήποτε λόγο, οι υποθέσεις που είναι γραμμένες σ’ αυτήν μεταφέρονται με επιμέλεια των διαδίκων στις επόμενες συνεδριάσεις, ακόμη και με υπέρβαση του ορισμένου αριθμού, και ο αντίδικος αυτού που επισπεύδει τη Συζήτηση καλείται πάντοτε στη νέα δικάσιμο. Στην περίπτωση αυτή η εγγραφή, η κλήση και η επίδοσή της γίνονται ατελώς. Το ίδιο ισχύει και όταν είναι αναγκαία η ανασυζήτηση της υπόθεσης. Ελλείψεις ή σφάλματα του πινακίου, ως προς τα στοιχεία των διαδίκων, των εκδικαζόμενων υποθέσεων και τη σήμανση του, συμπληρώνονται κατά την εκφώνηση της υπόθεσης ύστερα από προφορική αίτηση οποιουδήποτε διαδίκου». 

Σημειωτέον ότι «Το Πινάκιο είναι βιβλίο με αριθμημένες σελίδες, μονογραφημένες από τον πρόεδρο του δικαστηρίου ή τον ειρηνοδίκη, στο οποίο καταχωρίζονται οι υποθέσεις που θα συζητηθούν σε κάθε δικάσιμο. Ο πρόεδρος του δικαστηρίου ή ο ειρηνοδίκης ορίζει τον αριθμό των υποθέσεων  που θα εκδικασθούν σε κάθε δικάσιμο». 

Στο ως άνω άρθρο δηλαδή προβλέπεται ότι σε περίπτωση αναβολής της συζήτησης, με αίτηση κάποιου από τους διαδίκους σε μεταγενέστερη δικάσιμο, η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων στη νέα μετ’ αναβολή δικάσιμο. Η πλασματική αυτή κλήτευση έχει ως συνέπεια να μην απαιτείται νέα κλήτευση του διαδίκου για τη μετ’ αναβολή δικάσιμο και του μη εμφανισθέντος διαδίκου, εφόσον αυτός είχε κλητευθεί νομίμως και εμπροθέσμως στη δικάσιμο που χώρησε η αναβολή.

Η πλασματική κλήτευση όμως δεν ισχύει στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει πινάκιο, όπως στις ειδικές διαδικασίες στις οποίες δεν προβλέπεται εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο (βλ. ΕιρΑθ 3102/1977 ΕΕΝ 45 (1978), 399), οπότε και δεν υπάρχει δυνατότητα εφαρμογής της διατάξεως αυτής. Ομοίως, δεν προβλέπεται εγγραφή στο πινάκιο στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων και στη διαδικασία των μικροδιαφορών. Έτσι, στις διαδικασίες αυτές, θα πρέπει ο επισπεύδων τη συζήτηση διάδικος να επιδίδει για τη μετά την αναβολή δικάσιμο πρακτικό της αναβολής. 

Έχει όμως υποστηριχθεί ότι η πλασματική αυτή κλήτευση δεν εναρμονίζεται με το θεμελιακό δικαίωμα σε έντιμη δίκη, όπως αυτό προβλέπεται στο άρθρο 6 § 1 ΕΣΔΑ. Σύμφωνα με την άποψη αυτή, και εφόσον έχει καταργηθεί η αναιτιολόγητη ανακοπή ερημοδικίας, θα πρέπει de lege ferenda να καταργηθεί και η διάταξη που προβλέπει την πλασματική κλήτευση (Κ. Μπέης, ενημερωτικό σημείωμα στην πλειοψΕφΑθ 5454/1994 Δ 27, 174 = Η Διαλεκτική του δικονομικού δικαίου, τ. ΙΙΙ, άρθρο 226, σελ. 274).

 

 Θεώνη Κάδρα, Δικηγόρος

e-mail: info@efotopoulou.gr