Υποκατάσταση σε θέση επισπεύδοντος

Με τις διατάξεις του αρθρ. 973 ΚΠολΔ ρυθμίζεται, παράλληλα με τη συνέχιση της διαδικασίας του πλειστηριασμού από τον ίδιο τον επισπεύδοντα, σε περίπτωση ματαίωσης ή μη διενέργειας του, για οποιονδήποτε λόγο, κατά την ορισθείσα ημέρα, η υποκατάσταση άλλου δανειστή στη θέση του επισπεύδοντα, προς συνέχιση της διαδικασίας.

Σύμφωνα με τις διατάξεις των παρ. 1 και 2 του άρθρου, αν ο πλειστηριασμός δεν έγινε κατά την ορισθείσα ημέρα, για οποιοδήποτε λόγο, κάθε δανειστής, εφόσον έχει απαίτηση που στηρίζεται σε τίτλο εκτελεστό και κοινοποίησε σε εκείνον κατά του οποίου στρέφεται η εκτέλεση επιταγή προς εκτέλεση, μπορεί να επισπεύσει τον πλειστηριασμό. Έτσι προϋποθέσεις υποκατάστασης άλλου δανειστή προς συνέχιση του πλειστηριασμού είναι: α) ο υποκαθιστάμενος δανειστής να διαθέτει τίτλο εκτελεστό και να έχει κοινοποιήσει προς τον καθ’ ου η εκτέλεση επιταγή προς εκτέλεση, β) να προϋπάρχει τυπικά έγκυρη κατάσχεση, γ) να ματαιωθεί ο πλειστηριασμός κατά την ορισθείσα ημέρα διενεργείας του, για οποιονδήποτε λόγο και δ) να υπάρχει δήλωση υποκατάστασης, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου (ΜΠρΠειρ 1004/1985 ΕλλΔνη 27, 654- ΜπρΒερ 36/2010 ΕΦΑΔ 2010, 849). Η παραπάνω δήλωση υποκατάστασης άλλου δανειστή προς συνέχιση του πλειστηριασμού προϋποθέτει αδράνεια του μέχρι τότε επισπεύδοντα. Διότι, αν αυτός, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου, επισπεύδει τον πλειστηριασμό και πάλι μόνο μετά τη νέα ματαίωση μπορεί να γίνει λόγος για υποκατάσταση, με δήλωση άλλου δανειστή, εκτός αν υπάρχει θέμα δικαστικής υποκατάστασης (ΜονΠρΘηβ 401/1994 Δ 26, 170).

Η δικαστική υποκατάσταση ορίζεται στην παρ. 4 του άρθρου 973 ΚΠολΔ. Αυτή επιτρέπεται εφόσον έχουν προηγηθεί δύο τουλάχιστον ματαιώσεις του πλειστηριασμού, χωρίς σοβαρό λόγο, καθώς και σε κάθε περίπτωση που από τη στάση του επισπεύδοντα προκύπτει συμπαιγνία με τον καθ’ ου η εκτέλεση ή ολιγωρία για τη διενέργεια του πλειστηριασμού. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται να έχουν υπάρξει ήδη δύο ματαιώσεις του πλειστηριασμού. Παράλληλα απαιτείται και πάλι δήλωση συνέχισης του πλειστηριασμού, δηλαδή, εντολή προς δικαστικό επιμελητή για επίσπευση της αναγκαστικής εκτέλεσης κατά το αρθρ. 973 παρ. 1 ΚΠολΔ, υπό την προϋπόθεση ότι ο δανειστής που ζητεί την υποκατάσταση έχει απαίτηση εξοπλισμένη με εκτελεστό τίτλο και έχει κοινοποιήσει επιταγή προς εκτέλεση (Βαθρακοκοίλη ΚΠολΔ υπό άρθρ. 973, σελ. 895, παρ. 28- ΜΠρΘεσσαλ 2843/2008 Αρμ 2008, 1223). Η αίτηση πρέπει να στρέφεται υποχρεωτικά και κατά του επισπεύδοντα και κατά του καθ ου η εκτέλεση, αφού στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει αναγκαστική ομοδικία, διότι η διαφορά επιδέχεται μόνο ενιαία ρύθμιση. Το δικαστήριο, αν αποδεχτεί την αίτηση επιτρέπει την άμεση υποκατάσταση την οποία μπορεί να εξαρτήσει από τη ματαίωση τυχόν επισπευδόμενου πλειστηριασμού (Βαθρακοκοίλη ο.π σελ. 896-897, παρ. 30). Αρμόδιο τέλος δικαστήριο, προς κρίση επί της παραπάνω αιτήσεως για δικαστική υποκατάσταση, είναι το κατ’ αρθρ. 933 ΚΠολΔ. Στην περίπτωση δε που ο εκτελεστός τίτλος αποτελεί τίτλο του Ειρηνοδικείου αρμόδιο είναι το τελευταίο. Η παρ. 1 του αρθρ. 933 αντικαταστάθηκε με το αρθρ. 19 παρ.1 του Ν. 4055/2012 (ΦΕΚ Α 51/12.03.12)και τέθηκε σε ισχύ από τις 02/04/12, ενώ εφαρμόζεται σύμφωνα με τις μεταβατικές διατάξεις του αρθρ. 110 ιδίου νόμου σε όσες υποθέσεις δεν έχουν ακόμη συζητηθεί (βλ. για το θέμα αυτό ΕιρΑθ 3087/2012, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

 

Μαρία Τζαβέλα

Δικηγόρος, LL.M.

E-mail: info@efotopoulou.gr