Αγωγή για αναδρομική καταβολή επιδόματος

Στο άρθρο 78 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ν. 2717/1999, Α` 97) ορίζεται ότι : «Με την επιφύλαξη όσων ορίζονται στην παρ. 4 του άρθρου 71 ή σε τυχόν άλλες ειδικές διατάξεις, αγωγή για αξίωση που θεμελιώνεται στο παράνομο εκτελεστής διοικητικής πράξης ή παράλειψης δεν είναι απαράδεκτη αν, κατά της πράξης ή της παράλειψης αυτής, δεν ασκήθηκε το από τις κείμενες διατάξεις προβλεπόμενο ένδικο βοήθημα. Στην περίπτωση αυτήν, κατά την εκδίκαση της αγωγής έχουν εφαρμογή τα οριζόμενα στην παρ. 2 του άρθρου 80». Περαιτέρω, στο άρθρο 80 παρ. 2 του. αυτού Κώδικα ορίζεται ότι : «Με την επιφύλαξη των οριζομένων στην παρ. 4 του άρθρου 71 ή σε τυχόν άλλες διατάξεις, αν η αξίωση θεμελιώνεται στο παράνομο εκτελεστής διοικητικής πράξης ή παράλειψης, το δικαστήριο, εφόσον δεν υπάρχει δεδικασμένο, κρίνει παρεμπιπτόντως τη νομιμότητα της πράξης ή της παράλειψης αυτής».

Στην υπόθεση που κρίθηκε με την υπ’ αριθ. 416/2018 απόφαση του ΔιοικΕφΘεσσαλ ο ισχυρισμός που προβλήθηκε ότι η αγωγή είναι απαράδεκτη, γιατί η άρνηση του Ο.Γ.Α. να καταβάλει στην εφεσίβλητη το επίδικο επίδομα γεννά ακυρωτική διαφορά που υπάγεται στο Συμβούλιο της Επικράτειας κατόπιν ασκήσεως αιτήσεως ακυρώσεως, αποκλεισμένης της ασκήσεως αγωγής ενώπιον του διοικητικού πρωτοδικείου και ότι η εκκαλούμενη απόφαση έσφαλε απορρίφθηκε ως αβάσιμος, γιατί σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις δεν καθίσταται απαράδεκτη η αγωγή για αξίωση που θεμελιώνεται στο παράνομο εκτελεστής διοικητικής πράξης ή παράλειψης εκ του λόγου ότι κατά της πράξης αυτής ή της παράλειψης προβλέπεται η άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως.

Επίσης προβλήθηκε ότι η αγωγή της εφεσίβλητης ήταν απαράδεκτη σύμφωνα με το άρθρο 71 παρ. 5 του Κ.Δ.Δικ. λόγω του ότι αυτή, δεν υπέβαλε πριν από την άσκηση της αγωγής, αίτηση στο αρμόδιο όργανο του Ο.Γ.Α. για την ικανοποίηση της σχετικής, της αξίωσης και κατά συνέπεια είναι εσφαλμένη η για το αντίθετο κρίση – της εκκαλούμενης αποφάσεως. Ο ανωτέρω λόγος, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, γιατί το προβλεπόμενο όργανο του Ο.Γ.Α. είναι αρμόδιο μόνο για την αναγνώριση του δικαιώματος στις παροχές που προβλέπονται από τις σχετικές διατάξεις (δηλαδή αν κάποιος είναι δικαιούχος, αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις χορήγησής τους ή όχι κ.λπ.) εκδίδοντας και τις σχετικές πράξεις, κατά των οποίων επιτρέπεται η άσκηση ένστασης, και δεν είναι αρμόδιο για την αναδρομική ικανοποίηση της επίδικης αξίωσης, η οποία είναι ληξιπρόθεσμη και απαιτητή, αφού η εφεσίβλητη είχε κριθεί αρχικά δικαιούχος και διακόπηκε στη συνέχεια η καταβολή της επίδικης παροχής (Δ.Εφ.Θες. 1164-65/2005).

Λένα Πολύζου

Δικηγόρος

Email: info@efotopoulou.gr