Ευθύνη εταίρων ΕΠΕ έναντι των εταιρικών δανειστών και έναντι του δημοσίου

Από τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1, 4 παρ. 1, 2, 3, 6 παρ. 2, 9 και 26 παρ. 1 του Ν 3190/1955 “περί εταιριών περιορισμένης ευθύνης” σαφώς προκύπτει ότι η ΕΠΕ αποκτά, μετά την ολοκλήρωση των διατυπώσεων δημοσιότητας για τη σύσταση της, νομική προσωπικότητα, συνέπεια της οποίας είναι η περιουσιακή της αυτοτέλεια.

Η ΕΠΕ έχει δική της περιουσία, η οποία ταυτίζεται με το εταιρικό κεφάλαιο μόνο κατά τη χρονική στιγμή της σύστασης της, με την καταβολή των εισφορών από τους εταίρους της, την οποία (περιουσία) διαχειρίζεται και διαθέτει αποκλειστικά για την εκπλήρωση του σκοπού της. Η εταιρική περιουσία είναι υπέγγυα απέναντι στους εταιρικούς δανειστές για τα χρέη και τις εταιρικές υποχρεώσεις της ΕΠΕ, που αναλαμβάνει στα πλαίσια επιχειρηματικής της δράσης. Η ευθύνη της δε είναι απεριόριστη, δηλαδή η εταιρία ευθύνεται με όλη της την περιουσία, ενώ οι διαχειριστές ευθύνονται έναντι της εταιρίας, των εταίρων και των τρίτων, για παραβάσεις του ως άνω νόμου και του καταστατικού ή για πταίσμα περί τη διαχείριση, σε αποζημίωση υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 26 παρ. 2 του ιδίου νόμου. Εξάλλου οι εταίροι έχουν τη βασική υποχρέωση απέναντι στην ΕΠΕ για την καταβολή της εισφοράς τους, προκειμένου να σχηματιστεί το εταιρικό κεφάλαιο. Αν οι εταίροι εκπληρώσουν την υποχρέωση τους αυτή, παύουν να έχουν ευθύνη απέναντι στην ΕΠΕ. Κατά συνέπεια ο εταίρος δεν φέρει καμία ευθύνη για τις εταιρικές υποχρεώσεις. Ο κανόνας του ανεύθυνου των εταίρων δεν μπορεί να τροποποιηθεί ούτε με αντίθετη συμφωνία τους, καθόσον η διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 του παραπάνω νόμου είναι δημόσιας τάξης και έτσι κάθε τέτοια συμφωνία θα ήταν ανίσχυρη (ΕφΠατρ 81/2004 ΕφΛαρ 95/2001, δημοσίευση Νomos).

Ευθύνη των εταίρων προβλεπόταν σε περίπτωση που η ΕΠΕ είχε χρέη προς το Δημόσιο, όμως η περίπτωση αυτή ευθύνης των εταίρων καταργήθηκε πρόσφατα. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 69 του ΚΕΔΕ, μπορούσε να επιβληθεί προσωπική κράτηση για τα χρέη της ΕΠΕ προς το Δημόσιο κατά των διαχειριστών της και αν δεν υπήρχαν διαχειριστές, κατά κάθε εταίρου, διότι στην περίπτωση αυτή οι εταίροι θεωρούνταν ως διαχειριστές εκ του νόμου (ΠΠρΑθ 10345/1979, ΕφΑθ 5825/1982, ΑΠ 965/81). Ήδη όμως η προσωποκράτηση αυτή των διαχειριστών της ΕΠΕ ή των εταίρων της, σε περίπτωση έλλειψης των διαχειριστών της καταργήθηκε με τη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 περ. θ’ του Ν. 1867/1989, η οποία όρισε ότι προσωπική κράτηση δεν διατάσσεται κατά των κάθε είδους εκπροσώπων ανωνύμων εταιρειών και εταιρειών περιορισμένης ευθύνης για χρέη των εταιρειών αυτών.

Μαρία Τζαβέλα,

Δικηγόρος, LL.M.

E-mail: info@efotopoulou.gr