Η έλλειψη κυριότητας στο πρόσωπο του δια συμβολαιογραφικού προσυμφώνου υποσχόμενου την πώληση ακινήτου δεν επάγεται ακυρότητα του προσυμφώνου

Κατά το άρθρο 166 ΑΚ, καταρτισμένη σύμβαση αποτελεί και το προσύμφωνο, με το οποίο δημιουργείται τέλεια ενοχή, ήτοι γεννώνται υποχρεώσεις και από τα δύο μέρη για τη σύναψη της κύριας συμβάσεως, οι υποχρεώσεις δε αυτές είναι αγώγιμες και καθένα από τα συμβαλλόμενα μέρη δικαιούται να εγείρει αγωγή με αίτημα την, κατά το άρθρο 949 ΚΠολΔ, καταδίκη σε δήλωση βουλήσεως, η οποία θεωρείται ότι έγινε μόλις η απόφαση καταστεί τελεσίδικη. Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 58/1997 απόφαση του Αρείου Πάγου (Δ/νη, 39/127), η τελευταία αυτή αγωγή μπορεί να εγερθεί και στην περίπτωση που είχε προσυμφωνηθεί να πωληθεί πράγμα, το οποίο κατά το χρόνο καταρτίσεως του προσυμφώνου δεν ανήκει στην κυριότητα του προσυμφωνήσαντος – πωλητή, γιατί η συμφωνία πωλήσεως ακόμα και ξένου πράγματος, παρόλο που αποτελεί περίπτωση αρχικής υποκειμενικής αδυναμίας, είναι έγκυρη και ο πωλητής είναι υποχρεωμένος να αποκτήσει το πράγμα και να παραδώσει τη νομή τούτου στον αγοραστή.

Επιπλέον, κατά την υπ’ αριθμ. 1337/1980 απόφαση του Αρείου Πάγου (ΝοΒ, 1981/670), «έκ τών διατάξεων τών αρθρ. 166, 335-338, 362-364, 380-382 καί 513 έπ. ΑΚ σαφώς συνάγεται ότι ή έλλειψις κυριότητος, εις τό πρόσωπον του δια συμβολαιογραφικού προσυμφώνου υποσχόμενου την προς τρίτον πώλησιν ακινήτου δέν επάγεται ακυρότητα του προσυμφώνου και κατά συνέπειαν ό τρίτος δέν είναι ϋπόχρεως, διά τό ώρισμένον της προς έκπλήρωσιν τοϋ προσυμφώνου αγωγής του, όπως έπικαλεσθή ότι ό εναγόμενος τυγχάνει κύριος τοϋ ούτινος ΰπεσχέθη την πώλησιν ακινήτου».

Αμυγδαλιά Τσιάρα, δικηγόρος

info@efotopoulou.gr