Συνέπειες θανάτου διαδίκου σε περίπτωση αναγκαστικής και σε περίπτωση απλής ομοδικίας
Από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ. α΄ και 287 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι λόγο διακοπής της δίκης αποτελεί και ο θάνατος διαδίκου, ο οποίος, όμως, πρέπει να γνωστοποιηθεί στον αντίδικο του αποβιώσαντος από πρόσωπο που δικαιούται να επαναλάβει τη δίκη, όπως είναι και οι κληρονόμοι του αποβιώσαντος διαδίκου ή από τον πληρεξούσιο ή το νόμιμο αντιπρόσωπο του αποβιώσαντος, η δε γνωστοποίηση μπορεί να γίνει μόνο με επίδοση δικογράφου ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο ή εκτός ακροατηρίου κατά την επιχείρηση διαδικαστικής πράξεως, όχι όμως και με τις προτάσεις, αφού αυτές δεν επιδίδονται.
Περαιτέρω, κατά το άρθρο 288 ΚΠολΔ, στην περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, ο θάνατος ενός από τους ομοδίκους ή άλλο γεγονός του άρθρου 286 που επέρχεται στο πρόσωπο ενός ομοδίκου, έχει ως αποτέλεσμα τη διακοπή της δίκης ως προς όλους τους διαδίκους.
Εκ τούτων συνάγεται, εξ αντιδιαστολής του άρθρου 288 του ΚΠολΔ, ότι επί απλής ομοδικίας, η οποία υπάρχει και επί παθητικής ενοχής εις ολόκληρον, κατά το άρθρο 481 του ΑΚ, μεταξύ των περισσοτέρων συνοφειλετών, η διακοπή επέρχεται μόνο ως προς τον αποβιώσαντα απλό ομόδικο και δεν επηρεάζει την δίκη ως προς τους λοιπούς (ΑΠ 399/2018 ΝΟΜΟΣ – ΑΠ 1280/2017 ΝΟΜΟΣ – ΑΠ 241/2017 ΝΟΜΟΣ – ΑΠ 379/2015 ΝΟΜΟΣ). Έτσι, ο θάνατος ενός εκ των απλών ομοδίκων δεν επιφέρει, με τη γνωστοποίησή του, τη διακοπή της δίκης, έναντι των λοιπών διαδίκων, ως προς τους οποίους η διαδικασία συνεχίζεται ακωλύτως, δίχως να απαιτείται προηγούμενη επανάληψη της δίκης, ούτε κλήτευση σε αυτήν των κληρονόμων του θανόντος ομοδίκου, εκτός αν η κλήτευσή τους διαταχθεί από το δικαστήριο (άρθρα 75 και 288 ΚΠολΔ). Ειδικότερα, δύναται το Δικαστήριο, το οποίο επιλαμβάνεται της φερομένης, ενώπιον του, κατ’ έφεση υποθέσεως, σε δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, όπως αυτό προκύπτει από το συνδυασμό των άρθρων 524 παρ. 1, 74 και 75 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, να διατάξει τον επισπεύδοντα την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής διάδικο, να κλητεύσει τους κληρονόμους του θανόντος διαδίκου, εφόσον κρίνει αναγκαία την ενιαία διεξαγωγή της δίκης αυτής, αναβάλλοντας προς τούτο την κατ’ ουσίαν έρευνα της όλης υπόθεσης σε άλλη δικάσιμο, που θα προσδιορισθεί με επιμέλεια του ως άνω επισπεύδοντος την προκειμένη της υπόθεσης συζήτηση διαδίκου (ΕφΑθ 4273/2021 - ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ434/2018 αδημ., ΕφΠατρ 709/2004 - ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΑΘ9085/2001 ΕλλΔνη 2002, 1707, ΕφΑΘ 9304/1991 Δ 1995, 358).
Αγγελική Πολυδώρου, Δικηγόρος
e-mail: info@efotopoulou.gr