Σύσταση κανονισμού πολυκατοικίας με δικαστική απόφαση: Το δικαστήριο δεν μπορεί να επέμβει σε όρους που όλοι οι διάδικοι συμφωνούν, ακόμα κι αν αυτοί είναι αντίθετοι σε κανόνα δικαίου

Στο δικαστήριο σύστασης ή τροποποίησης κανονισμού πολυκατοικίας, το δικαστήριο ελέγχει τη νομιμότητα των όρων των προτεινόμενων σχεδίων Κανονισμού των εναγόντων και των εναγομένων.

Σε όρους που όλοι οι διάδικοι συμφωνούν, το δικαστήριο δεν μπορεί να επέμβει ακόμα κι αν αυτοί είναι αντίθετοι σε κάποιον κανόνα δικαίου. Έτσι, αν όλοι οι διάδικοι συμφωνούν να συσταθεί δικαίωμα κυριότητας σε ανοικτό κοινόχρηστο χώρο, το δικαστήριο δεν έχει την εξουσία, με τη διαδικασία του ν. 1562/1985, να ελέγξει τη νομιμότητα του όρου. Μπορεί όμως να ελέγξει τη νομιμότητα όρου μόνο σε περίπτωση διαφωνίας των διαδίκων. Έτσι, αν π.χ. σε έναν κανονισμό περιέχεται όρος σύμφωνα με τον οποίο “Απαγορεύεται η εναποθήκευση σε κάθε διηρημένη ιδιοκτησία δύσοσμων ειδών και εύφλεκτων υλικών, και η τοποθέτηση οποιουδήποτε αντικειμένου που προκαλεί κίνδυνο ή ενόχληση στους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες καθώς και η διατήρηση ζώων. Επιτρέπεται κατ’ εξαίρεση η διατήρηση ενός ζώου, μικρού μεγέθους, σε κάθε διαμέρισμα ή οριζόντια ιδιοκτησία και υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα βρίσκονται στους εξώστες, ή τους κοινόχρηστους χώρους ή στον ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου, χωρίς επίβλεψη από τον ιδιοκτήτη τους”. Ο όρος αυτός, εφόσον συμφωνούν όλοι οι διάδικοι, είναι νόμιμος ακόμα κι αν υπήρχε νόμος (όπως υπήρχε μέχρι πρότινος ο ν. 4039/2012) που ορίζει ότι δεν μπορεί να απαγορευθεί η διατήρηση ζώων συντροφίας με τον κανονισμό της πολυκατοικίας. Επίσης, αν δεν υπάρχει διαφωνία των διαδίκων, το δικαστήριο πρέπει να δεχθεί όρο με τον οποίο η κατανομή δαπανών θέρμανσης γίνεται με τρόπο διαφορετικό από αυτόν που ορίζει το άρθρο 6 του ν. 1512/1985 (Ιωάννης Κατράς, Δίκαιο Οροφοκτησίας, 2020, σελ. 543).

Ευγενία Φωτοπούλου, δικηγόρος

info@efotopoulou.gr