Δικηγορικό Γραφείο Ευγενίας Α. Φωτοπούλου
Βασιλίσσης Σοφίας 6 Αθήνα 106 74
Τηλέφωνο: 210 36 24 769, 211 7 80 80 80
210 30 09 019
Email: info@efotopoulou.gr

Τύχη των κινητών πραγμάτων μισθίου μετά από απόδοση του μισθίου (ΚΠολΔ943)

Το άρθρο 943 του ΚΠολΔ ρυθμίζει την τύχη των κινητών πραγμάτων που εγκαταλείπονται από τον μισθωτή και καθ’ ού η εκτέλεση στο μίσθιο μετά την αποβολή του από αυτόν.

Συγκεκριμένα, οι παράγραφοι που ρυθμίζουν το ζήτημα της απόδοσης των κινητών πραγμάτων στην περίπτωση της αποβολής από το μίσθιο είναι οι 2, 3 και 6. Το γράμμα των διατάξεων τούτων είναι το ακόλουθο: «2. Τα κινητά πράγματα που βρίσκονται στο ακίνητο και δεν είναι αντικείμενο της εκτέλεσης ο δικαστικός επιμελητής τα παραδίδει με Απόδειξη σε εκείνον κατά του οποίου γίνεται η εκτέλεση. Αν αυτός απουσιάζει ή αρνείται να τα παραλάβει, ο δικαστικός επιμελητής τα παραδίδει είτε σε πρόσωπο που ανήκει στην οικογένεια εκείνου κατά του οποίου γίνεται η εκτέλεση είτε σε πρόσωπο που έχει εξουσία να τα παραλάβει. 3. Αν δεν υπάρχουν τα πρόσωπα της παραγράφου 2 ή αν αρνούνται να παραλάβουν τα κινητά πράγματα, ο δικαστικός επιμελητής τα παραδίδει σε μεσεγγυούχο τον οποίο διορίζει ο ίδιος και, ύστερα από άδεια του ειρηνοδίκη της περιφέρειας του τόπου της εκτέλεσης που δικάζει κατά τις διατάξεις των άρθρων 686 επ. πλειστηριάζει τα κινητά πράγματα. Ο ειρηνοδίκης που δίνει την άδεια ορίζει συνάμα τον τόπο, τον υπάλληλο, την ημέρα και ώρα του πλειστηριασμού. Εάν, για οποιονδήποτε λόγο, δεν είναι δυνατό να ορισθεί συμβολαιογράφος του τόπου όπου βρίσκονται τα κινητά, ως υπάλληλος του πλειστηριασμού μπορεί να οριστεί συμβολαιογράφος διορισμένος στην περιφέρεια του συμβολαιογραφικού συλλόγου του τόπου εκτέλεσης ή, αν και αυτό δεν είναι δυνατό, του συμβολαιογραφικού συλλόγου της πρωτεύουσας του κράτους. Ο πλειστηριασμός δεν μπορεί να οριστεί πριν περάσουν δέκα (10) ημέρες αφότου προσκληθεί εγγράφως εκείνος κατά του οποίου στρέφεται η εκτέλεση να παραλάβει τα πράγματα. Το πλειστηρίασμα κατατίθεται δημόσια, αφού αφαιρεθούν τα έξοδα.6. Στην περίπτωση του παρόντος άρθρου η αξίωση εκείνου κατά του οποίου έγινε η εκτέλεση, κατά του μεσεγγυούχου που διορίστηκε από τον δικαστικό επιμελητή, προς απόδοση των κινητών πραγμάτων, παραγράφεται ύστερα από έξι (6) μήνες από την αποβολή του».

Η σειρά δηλαδή των κινήσεων που αφορούν την τύχη των κινητών πραγμάτων που βρίσκονται εντός του μισθίου, εφόσον δεν θέλει ή δεν υπάρχει πρόσωπο δικαιούμενο να παραλάβει τα πράγματα, είναι διαδοχικά:

 α) παράδοση στον ιδιοκτήτη τους και καθ’ ου η εκτέλεση, ή

β) παράδοση των πραγμάτων είτε σε πρόσωπο που ανήκει στην οικογένεια εκείνου κατά του οποίου γίνεται η εκτέλεση είτε σε πρόσωπο που έχει εξουσία να τα παραλάβει, ή

γ) παράδοση σε μεσεγγυούχο και παράλληλα άδεια από τον ειρηνοδίκη της περιφέρειας του τόπου εκτέλεσης για πλειστηριασμό των κινητών πραγμάτων, ή

δ) απώτερο χρονικό σημείο προβολής της αξίωσης του καθ’ ου η εκτέλεση προς απόδοση των κινητών πραγμάτων στο μεσεγγυούχο είναι έξι (6) μήνες οι οποίοι εκκινούν από τη στιγμή της αποβολής του.

Μάλιστα, κατά την απόφαση 673/2019 του Αρείου Πάγου «η κατά τα ανωτέρω μεσεγγύηση των κινητών πραγμάτων, που δεν αποτελούν αντικείμενο της εκτελέσεως, νοείται ότι γίνεται προς το συμφέρον του κυρίου αυτών (καθού η εκτέλεση) και συνεπώς, εφόσον υφίσταται παρακαταθήκη από το νόμο, υπόχρεος προς καταβολή των εξόδων αυτής και προς αποκατάσταση της ζημίας του θεματοφύλακα, κατά το άρθρο 826 ΑΚ είναι εκείνος προς το συμφέρον του οποίου έγινε η παρακατάθεση».

Σχετικά με την ευθύνη του μεσεγγυούχου, αν διοριστεί τέτοιος από το δικαστικό επιμελητή, τυγχάνει αναλογικής εφαρμογής το άρθρο 956 ΚΠολΔ Έτσι, προκύπτει ότι η ευθύνη του θεματοφύλακα κατά τη φύλαξη ή και τη διαχείριση του πράγματος, για την οποία οφείλεται κατά κανόνα αμοιβή, δεν ρυθμίζεται από τον ΚΠολΔ, αλλά από τις αντίστοιχες διατάξεις του ΑΚ (Χαρούλα Απαλαγάκη, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, ερμηνεία κατ’ άρθρο 591-1054, 4η Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη 2016, σελ. 2477). Κατ’ επέκταση, «από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1096 και 1098 ΑΚ, σαφώς συνάγεται ότι η ευθύνη του κακόπιστου νομέα, δηλαδή εκείνου, ο οποίος, κατά την κατάληψη του πράγματος γνώριζε ή από βαριά αμέλεια αγνοούσε ή έμαθε αργότερα ότι δεν δικαιούται στη νομή του, είναι όμοια με εκείνη του καλόπιστου νομέα μετά την επίδοση της αγωγής και αρχίζει αφότου έγινε κακόπιστος. Ειδικότερα ο καλόπιστος νομέας υποχρεούται έκτοτε να αποδώσει τα ωφελήματα, τα οποία έχουν εξαχθεί και να αποκαταστήσει την αξία όσων εξ αυτών δεν εξήγαγε, ενώ μπορούσε κατά τους κανόνες της τακτικής διαχειρίσεως να εξαγάγει. Εφόσον δε ο νόμος δεν διακρίνει, η ευθύνη του νομέα για την απόδοση των καρπών του πράγματος ισχύει όχι μόνο όταν ενάγεται με τη διεκδικητική αγωγή, αλλά και με ιδιαίτερη αγωγή. Ωφελήματα είναι όχι μόνο οι καρποί του πράγματος ή του δικαιώματος αλλά και κάθε όφελος που έχει ο νομέας από την ενοικίαση ή την κατ` άλλον τρόπο χρήση του πράγματος από τον ίδιο, συνεπεία των οποίων εξοικονομεί τη δαπάνη στην οποία θα υποβαλλόταν αν μίσθωνε άλλο όμοιο πράγμα, οπότε η ωφέλεια συνίσταται στην εξοικονόμηση της σχετικής δαπάνης για τα μισθώματα (ΑΠ 686/2010)» [ΑΠ 673/2019].

Χριστίνα Ρήγα, ασκ. δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Το email σας δεν θα δημοσιευτεί