Τα κονδύλια πιστώσεων και χρεώσεων αλληλόχρεου λογαριασμού αποβάλλουν την αυτοτέλειά τους και καθίστανται απαιτητά μόνο μετά το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού
Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 361 και 874 Α.Κ., 112 Εισ.Ν. Α.Κ., 669 Εμπ.Ν. και 64-67 του νομοθετικού διατάγματος της 17-7/13-8-1923 “περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιρειών” προκύπτει ότι αλληλόχρεος λογαριασμός υπάρχει όταν δύο πρόσωπα, από τα οποία τουλάχιστον το ένα είναι έμπορος, συμφωνούν να καταχωρίζουν τις μεταξύ τους δοσοληψίες σε κονδύλια πιστώσεων και χρεώσεων, τα οποία, μολονότι διατηρούν το νομικό τους χαρακτήρα, αποβάλλουν από την καταχώρησή τους την αυτοτέλειά τους και δεν μπορούν να επιδιωχθούν ή διατεθούν χωριστά, με αποτέλεσμα να οφείλεται μόνο το κατάλοιπο που προκύπτει κατά το κλείσιμο του λογαριασμού, με την αντιπαραβολή των κονδυλίων (Ολ.Α.Π. 31/1997). Εντεύθεν συνάγεται ότι αν υπάρχει μια τέτοια σύμβαση και το ένα συμβαλλόμενο μέρος παρά ταύτα απομονώσει και επιδιώξει δικαστικά την επιδίκαση ορισμένων κονδυλίων του αλληλόχρεου λογαριασμού, το άλλο μέρος μπορεί να αποκρούσει την αγωγή του αντιδίκου του, προτείνοντας σχετική ένσταση. Εξάλλου από τις πιο πάνω διατάξεις σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 262 παρ.1 Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία “η ένσταση πρέπει να περιλαμβάνει ορισμένη αίτηση και σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν”, για να είναι ορισμένη η ένσταση εκ του αλληλοχρέου λογαριασμού, προτεινόμενη από τον εναγόμενο, πρέπει να εκτίθεται για την πραγματική της θεμελίωση ότι οι διάδικοι, ο ένας τουλάχιστον από τους οποίους είναι έμπορος, είχαν συμφωνήσει να καταχωρίζουν τις μεταξύ τους δοσολοψίες σε κονδύλια πιστώσεων και χρεώσεων, τα οποία, μολονότι διατηρούν το νομικό τους χαρακτήρα, αποβάλλουν από την καταχώρησή τους την αυτοτέλειά τους και ότι παρασχέθηκε στα μέρη απλώς η δυνατότητα αμοιβαίων χρεοπιστώσεων, έστω και αν δεν προέβησαν πράγματι σ` αυτές (Α.Π. 1291/2005). Τέλος, αν προταθεί παραδεκτά και αποδειχθεί βάσιμη κατ` ουσίαν η ένσταση του εναγομένου περί υπάρξεως αλληλόχρεου λογαριασμού μεταξύ των διαδίκων, η αγωγή με την οποία επιδιώκεται η επιδίκαση ορισμένων μόνο κονδυλίων του αλληλόχρεου λογαριασμού δεν απορρίπτεται ως αόριστη αλλά ως κατ` ουσίαν αβάσιμη (ΑΠ 1163/2011).
Λαμπρινή Σταμέλου, δικηγόρος
info@efotopoulou.gr