Η μεταβίβαση από τον πληρεξούσιο σε τρίτο ακινήτου με βάση ισχυρό συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο είναι έγκυρη. Μόνο μετά από ρητή ανάκληση το πληρεξούσιο χάνει την ισχύ του. Δεν υφίσταται κάποιου είδους εξαπάτηση του Συμβολαιογράφου από τον πληρεξούσιο ή τον αγοραστή να συντάξει το συμβόλαιο, διότι σε αυτήν την περίπτωση δεν συντρέχει παράσταση ψευδούς γεγονότος ως αληθινού ή αθέμιτη αποσιώπηση ή απόκρυψή του (ΠλημμΡοδ 6/2011, δημ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ)
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 216, 217, 218, 219, 220 Α.Κ. συνάγεται ότι η εξουσία αντιπροσώπευσης παρέχεται με την σχετική δικαιοπραξία (πληρεξουσιότητα). Η πληρεξουσιότητα μπορεί να δοθεί με δήλωση προς τον εξουσιοδοτούμενο ή προς τον τρίτο, με τον οποίο επιχειρείται η δικαιοπραξία. Εφόσον δεν συνάγεται κάτι άλλο, η δήλωση υποβάλλεται στον τύπο που απαιτείται για την δικαιοπραξία την οποία αφορά η πληρεξουσιότητα. Η πληρεξουσιότητα παύει με ανάκληση, η οποία γίνεται με δήλωση προς τον πληρεξούσιο ή τρίτο. Η πληρεξουσιότητα που δόθηκε με συμβολαιογραφικό έγγραφο ανακαλείται μόνο κατά τον ίδιο τύπο.
Στην εν θέματι υπόθεση η σε βάρος των κατηγορουμένων κατηγορία συνίστατο στο ότι στη Ρόδο στις 30.04.2001 με πρόθεση από κοινού και με σκοπό να αποκομίσουν παράνομο περιουσιακό όφελος έβλαψαν την περιουσία του εγκαλούντος Δ. Δ., πείθοντας την Συμβολαιογράφο Ρόδου (…) στην σύνταξη του με αριθμό ………/30.04.2001 συμβολαίου αγοραπωλησίας του περιγραφομένου σε αυτό τμήματος ακινήτου με τίμημα 19.587,00 ευρώ του οποίου η κυριότητα άνηκε στον μηνυτή δυνάμει του με αριθμό ………/29.12.1985 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Ρόδου (…), με αγοραστή τον κατηγορούμενο Κ. Δ. και πωλητή τον Σ. Δ. με την αθέμιτη απόκρυψη και παρασιώπηση του γεγονότος ότι το με αριθμό ……./17.11.1992 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Ρόδου (…), δυνάμει του οποίου ο ως άνω Σ. Δ. είχε μεταξύ άλλων εξουσία μεταβίβασης ακινήτων του μηνυτή, είχε λήξει με την με αριθμό ……./01.02.2005 πράξη ανάκλησης της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, το δε περιουσιακό όφελος που επιδίωξαν και η αντίστοιχη ζημία που προξένησαν υπερβαίνουν το ποσό των 15.000 ευρώ. […]
Στη συγκεκριμένη περίπτωση από το αποδεικτικό υλικό που συγκεντρώθηκε κατά τη διάρκεια της προδικασίας και ειδικότερα από τις καταθέσεις των μαρτύρων, τα έγγραφα και την απολογία του κατηγορουμένου, αξιολογούμενο κατά την αρχή της ηθικής απόδειξης (άρθρο 177 ΚΠΔ) προέκυψαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο δεύτερος κατηγορούμενος Σ. Δ. είναι αδελφός του μηνυτή Δ. Δ., οι δε πρώτος και τρίτος κατηγορούμενοι Δ. Δ. και Κ. Δ. είναι υιοί του δεύτερου κατηγορουμένου και ανίψια του μηνυτή. Ο τελευταίος εργαζόταν ως ναυτικός και δη ως αξιωματικός οικονομικού του Εμπορικού Ναυτικού σε διάφορα πλοία και για αυτό τον λόγο απουσίαζε στο εξωτερικό. Επειδή στην Ελλάδα είχε περιουσιακά στοιχεία και οικονομικά ενδιαφέροντα κατέστησε πληρεξούσιό του δυνάμει του υπ` αρίθμ. ……/17.11.1992 πληρεξουσίου της συμβολαιογράφου Ρόδου (…), τον αδελφό του και δεύτερο κατηγορούμενο Σ. Δ. σύμφωνα με το οποίο εκτός των άλλων ο τελευταίος εξουσιοδοτήθηκε “να πωλεί, μεταβιβάζει, παραχωρεί, και παραδίδει σε οποιονδήποτε και με οποιουσδήποτε όρους, συμφωνίες και τίμημα εγκρίνει, οποιαδήποτε ακίνητα του εντολέα με όλα τα δικαιώματα του προσωπικά και εμπράγματα και τις σχετικές αγωγές και ενστάσεις. Για το σκοπό αυτό να υπογράφει τα σχετικά συμβόλαια, προσύμφωνα σχεδιαγράμματα και γενικά έγγραφο. Να εισπράττει το τίμημα, το οποίο μπορεί να συμφωνηθεί σε μετρητά ή με δόσεις και οποιεσδήποτε προθεσμίες πληρωμής”. Από το έτος 1994 ο μηνυτής συνταξιοδοτήθηκε και επέστρεψε στην Ελλάδα όπου και εγκαταστάθηκε πλέον μόνιμα. Δυνάμει του προαναφερθέντος συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου, που ο μηνυτής ισχυρίζεται ότι η ισχύς του είχε παύσει καθόσον είχε επιστρέφει στην Ελλάδα και μπορούσε πλέον να διαχειρίζεται τις υποθέσεις του, ο δεύτερος κατηγορούμενος προέβη στην υπογραφή του υπ` αρίθμ. …../30.04.2001 συμβολαίου αγοραπωλησίας στη Συμβολαιογράφο Ρόδου (…), με πωλητή τον ίδιο και αγοραστή τον τρίτο κατηγορούμενο Κ. Δ. ενός αγρού εκτάσεως 12 1/2 στρεμμάτων που βρίσκεται στη θέση «Κούλουρα» της Κτηματικής Περιφέρειας Απολακκιάς του Δήμου Νότιας Ρόδου. Ο εν λόγω αγρός ανήκε στον αποβιώσαντα το έτος 1982 πατέρα του δεύτερου κατηγορουμένου και του μηνυτή και έκτοτε αποτέλεσε αντικείμενο έριδος μεταξύ των δύο πλευρών. Όμως το έτος 2001 που ο δεύτερος κατηγορούμενος προέβη στην ως άνω αγοραπωλησία στον τρίτο κατηγορούμενο το συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο ήταν εν ισχύ καθόσον δεν είχε ανακληθεί συμβολαιογραφικά από τον μηνυτή. Απορριπτέος άλλωστε τυγχάνει ο ισχυρισμός του τελευταίου ότι εφόσον πλέον είχε επιστρέφει στην Ελλάδα το πληρεξούσιο δεν είχε καμία ισχύ και οι κατηγορούμενοι το γνώριζαν αυτό, καθόσον ο μοναδικός τρόπος να εκφραστεί ρητά αυτή του η βούληση θα ήταν με συμβολαιογραφική ανάκλησή του, γεγονός όμως που έλαβε χώρα στις 01.02.2005 ήτοι τέσσερα χρόνια μετά την κρισιολογούμενη μεταβίβαση. Ωσαύτως οι κατηγορούμενοι κανένα ψευδές γεγονός δεν παρέστησαν εν γνώσει τους ως αληθές, ούτε αθέμιτα απέκρυψαν ή παρασιώπησαν από την Συμβολαιογράφο Ρόδου (…) κατά την σύνταξη του υπ` αρίθμ. …../30.04.2001 συμβολαίου αγοραπωλησίας του ως άνω αγρού.
Το δικάσαν Δικαστήριο έκρινε ότι με βάση λοιπόν τα πραγματικά αυτά περιστατικά, δεν στοιχειοθετείται σε βάρος των κατηγορούμενων η αξιόποινη πράξη της απάτης από κοινού κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθεια που το συνολικό όφελος ή η συνολική ζημία υπερβαίνουν το ποσό των 15.000 ευρώ (άρθρ. 1, 12, 13στ’, 14, 16, 17, 1δ, 26 αρ. 1, 27 παρ. ί, 45, 51, 52, 79, 80, 94 παρ. 1, 386 παρ. 1, 3 περ. α’ Π.Κ.), και πρέπει σύμφωνα με τα άρθρα 309 παρ. 1 περ. α και 310 παρ. 1 εδ. α ΚΠΔ να μην γίνει κατ’ αυτών κατηγορία για την πράξη αυτή. Τέλος, δεν θα περιληφθεί διάταξη περί δικαστικών εξόδων, διότι δεν συντρέχει καμία από τις περιπτώσεις του άρθρ. 585 παρ. 1 ΚΠΔ.
Κωνσταντίνα Β. Πουρνάρα
Δικηγόρος