Δικηγορικό Γραφείο Ευγενίας Α. Φωτοπούλου
Βασιλίσσης Σοφίας 6 Αθήνα 106 74
Τηλέφωνο: 210 36 24 769, 211 7 80 80 80
210 30 09 019
Email: info@efotopoulou.gr

Πτώση δέντρου που βρίσκεται σε ακίνητο και πρόκληση ζημιών σε αυτοκίνητο

Σύμφωνα με το άρθρο 914 ΑΚ «Όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει». Οι προϋποθέσεις της διατάξεως είναι α) ανθρώπινη συμπεριφορά, β) παράνομη, γ) υπαίτια, δ) επέλευση ζημίας, ε) αιτιώδης σύνδεσμος πράξης δράστη και ζημίας (Βασίλης Αντ. Βαθρακοκοίλης, ΕΡΝΟΜΑΚ Τόμος Γ’ Ημιτόμος Γ’ Ειδικό Ενοχικό Άρθρα 741-946 Αθήνα 2006, σελ. 865). Μία από τις βασικές  προϋποθέσεις της διάταξης είναι η ύπαρξη πράξης η οποία μπορεί να συνίσταται είτε σε ενέργεια είτε σε παράλειψη. Για να τελεστεί πρέπει το άτομο να έχει τη δυνατότητα να διευθύνει τη βούλησή του. Η δυνατότητα υπάρχει, όταν η συνείδηση είναι σε θέση να ελέγχει τις σωματικές κινήσεις. Αυτές όμως δε χρειάζεται να είναι ενσυνείδητες ή θελημένες (λ.χ. σπάζω με τα πόδια ένα αντικείμενο χωρίς να το αντιληφθώ). (Πάυλος Χρ. Φίλιος, Ενοχικό Δίκαιο Ειδικό Μέρος, δεύτερος τόμος, δεύτερος ημίτομος, εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα 1998, σελ. 16). Επίσης, απαιτείται και υπαιτιότητα -δόλος ή αμέλεια- του ζημιώσαντος η οποία (αμέλεια) κατά την ΑΚ 330 προσδιορίζεται από την επιμέλεια που καταβάλλει ή δεν καταβάλλει στις συναλλαγές ο ζημιώσας.

Βάσει των ανωτέρω διατάξεων οι αποφάσεις 3850/2001 του Εφετείου Αθηνών και 509/2017 του Ειρηνοδικείου Κέρκυρας έκριναν ότι όταν η πτώση δέντρου λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια σφοδρής, έντονης και απρόβλεπτης κακοκαιρίας, τότε οφείλεται σε ανωτέρα βία και ο ιδιοκτήτης του δέντρου απαλλάσσεται από την υποχρέωση προς αποζημίωση, διότι δεν ευθύνεται για το γεγονός της πτώσης του δέντρου. Συγκεκριμένα, κατά την απόφαση του Ειρηνοδικείου Κέρκυρας «η ευθύνη προς αποζημίωση αίρεται, αν το ζημιογόνο γεγονός δεν μπορεί να αποδοθεί σε υπαιτιότητα του δράστη ως υπεύθυνου από αδικοπραξία, αλλά είναι τυχαίο γεγονός, διότι στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει υπαιτιότητα. Στην κατηγορία των τυχηρών περιλαμβάνεται και η ανώτερη βία, η οποία υπάρχει, όταν το περιστατικό είναι τόσο αφνίδιο, ακαταμάχητο και απρόβλεπτο, που είναι για τις ανθρώπινες δυνάμεις αδύνατο να αποτραπεί, έστω και με μέτρα άκρας επιμέλειας και σύνεσης ( βλ. Μπαλή Γεν. Αρχ. Παρ. 179, Μιχαηλίδη- Νουάρο ΕρμΑΚάρθρ. Αρ. 45, Α.Κ. Γεωργιάδη-Σταθόπουλου άρθρα 330 αρ. 50-60, ΑΠ 696/1973 ΝοΒ 22,186, ΑΠ 408/1972 ΝοΒ 20,1160, ΑΠ 462/1970 ΝοΒ 18, 1305, ΕΦΑΘ 6394/1987 ΕλΔ 30,783, ΕφΑΘ 4558/1973 Αρμ. 28,112)». Παράλληλα, λήφθηκε υπ’ όψιν και η κατάσταση του δέντρου, δηλαδή πόσο γερές ήταν οι ρίζες του, ούτως ώστε να διαπιστωθεί αν ο ιδιοκτήτης όφειλε να το συντηρήσει ή να το κόψει.

Το δικαστήριο οδηγήθηκε σε αυτό του το συμπέρασμα και απήλλαξε τον ιδιοκτήτη του δέντρου από την ευθύνη του επειδή «Αποδείχθηκε ότι την ημέρα του συμβάντος επικρατούσαν στην περιοχή εξαιρετικές και απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες που δεν μπορούσαν να προβλεφθούν ακόμη και υπό συνθήκες άκρας επιμέλειας και εκ των οποίων επήλθε η πτώση του εν λόγω δένδρου».

Χριστίνα Ρήγα, ασκ. δικηγόρος

 info@efotopoulou.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Το email σας δεν θα δημοσιευτεί