Με την προσεπίκληση του δικονομικού εγγυητή, σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία (Μακρίδου, Οι Πρόσθετοι Λόγοι Εφέσεως κατά τον ΚΠολΔ, 2000, σελ. 61, Τσικρικάς, Το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της εφέσεως στην πολιτική δίκη, 1996, σελ. 179) και νομολογία (ΑΠ 294/2003 ΑχΝομ 2006, σελ. 88) υποβάλλεται αυτοτελή... [περισσότερα]
Κατά το άρθρο ΑΚ 937 § 1, η απαίτηση από αδικοπραξία παραγράφεται μετά πενταετία, αφότου ο παθών έλαβε γνώση της ζημίας και του υπόχρεου σε αποζημίωση.
Καταρχήν, η προκύπτουσα από την αδικοπραξία ζημία, είναι ενιαία, ανεξάρτητα από το χρόνο εμφάνισής της, και συνεπώς, ενιαία είναι -αντιστοίχως- και... [περισσότερα]
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 329, 331, 358, 364 και 369 του ΚΠΔ, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 171 § 1 στοιχ. δ΄ του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι η λήψη υπόψη και η συνεκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας, για το σχηματισμό της κρίσης του σε σχέση με την ενοχή ή την αθωότητα του κατ... [περισσότερα]
Επειδή, στο άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984 - Α` 164) ορίζεται ότι «Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατ... [περισσότερα]
Aπό το συνδυασμό των διατάξεων των άρθ. 1118, 1124, 1125 και 1136 ΑΚ, προκύπτει ότι η πραγματική δουλεία αποσβέννυται αν η άσκηση αυτής έχει καταστεί απολύτως και διαρκώς αδύνατη από λόγους πραγματικούς ή νομικούς. Τέτοια αδυναμία υπάρχει όταν έπαυσε η από το δουλεύον ακίνητο παροχή ωφέλειας ή χρησι... [περισσότερα]
Το άρθρο 94Σ στην παράγραφο 1 ορίζει ότι η εκδίκαση των διοικητικών διαφορών ουσίας ανήκει στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, ενώ στην παράγραφο 2 ότι στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων υπάγονται οι ιδιωτικές διαφορές καθώς και υποθέσεις εκούσιας δικαιοδοσίας... [περισσότερα]
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 106, 111 § 2, 118 αρ. 4, 216 § 1, 335 και 338 του ΚΠολΔ, συνάγεται ότι για το ορισμένο της αγωγής (ή ανταγωγής), πρέπει, το δικόγραφο αυτής να περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο και δικαιολογούν την άσκησή της από τον εν... [περισσότερα]
Από τη διάταξη του άρθρου 29 του ισχύοντος Κώδικα Δικών Δημοσίου, η οποία δεν διακρίνει μεταξύ αναγνωριστικής και καταψηφιστικής αγωγής και τις διατάξεις των άρθρων 73 παρ. 3 και 197 του Κ.Δ.Δικ., που ορίζουν ότι το αίτημα της αγωγής μπορεί να είναι καταψηφιστικό ή αναγνωριστικό και ότι οι τελεσίδικ... [περισσότερα]
Σύμφωνα με το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα «Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του Δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το Δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης που υπάρχει για ... [περισσότερα]
Με το άρθρο 25 § 1 του Συντάγματος ο αναθεωρητικός νομοθέτης επέλεξε να κατοχυρώσει ρητά, από το όλο σύστημα των εγγυήσεων για τα επιτρεπτά όρια των επιβαλλόμενων στα ατομικά δικαιώματα νομοθετικών περιορισμών, την εγγύηση εκείνη που είναι γνωστή ως αρχή της αναλογικότητας. Απέκτησε έτσι ρητή συνταγ... [περισσότερα]
Το ισχύον Σύνταγμα ορίζει στο άρθρο 4 ότι: «1. Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. 2. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. 3. (…)» και στο άρθρο 116 ότι: «1. Διατάξεις υφιστάμενες που είναι αντίθετες προς το άρθρο 4 παράγραφος 2 εξακολουθούν να ισχύουν ώσπου να κατα... [περισσότερα]
Η θεμελιούμενη στο άρθρο ΑΚ 932 αξίωση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, δεν προϋποθέτει -κατά την ορθότερη άποψη- την παράλληλη ύπαρξη και της περιουσιακής ζημίας, εφόσον -εξυπακούεται- συντρέχουν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις για τη στοιχειοθέτησή της (τέλεση αδικοπραξίας, πρόκληση ηθικής... [περισσότερα]
